Phanfa Leelard เป็นจุด anchor แบบ old-city ที่สำคัญที่สุดจุดหนึ่งของระบบเรือ `Saen Saep` เพราะเอกสารทางการของ `Marine Department` ปฏิบัติต่อท่านี้ในฐานะปลายทางฝั่งตะวันตก และระบุชื่อซ้ำหลายครั้งในเอกสารเส้นทาง ความหนาแน่นผู้โดยสาร และรายละเอียดท่าเรือ จึงทำให้ stop นี้มีความชัดเจนเป็นพิเศษ มันไม่ใช่แค่ท่าเรือคลองอีกแห่ง แต่เป็นประตูเชิงพลเมืองและมรดกเมืองที่ระบบคลองซึ่งยังใช้งานจริงมาบรรจบกับขอบของ `Rattanakosin` รายงานของ `Marine Department` ระบุ `Panfa Leelard Pier` ชัดเจนที่ `Mahadthai Uthit Bridge` และใช้ท่านี้เป็นจุดตั้งต้นของการเดินเรือขาไปทางตะวันออก ทำให้บทบาทด้านคมนาคมของทำเลนี้แข็งแรงกว่าท่าเรือชุมชนทั่วไปมาก

catchment ของย่านนี้ผูกกับแนว heritage ของ old city Bangkok อย่างแน่นแฟ้น ข้อมูลในระบบเองเชื่อม stop นี้กับ `Golden Mount` อยู่แล้ว และแม้แต่คำขวัญเขต `Pom Prap Sattru Phai` ก็ยังยก `Phu Khao Thong` เป็น landmark สำคัญ ในทางปฏิบัติ พื้นที่นี้รองรับผู้อยู่อาศัยเดิม ผู้มาเยือนวัด คนทำงานในเมืองเก่า นักเรียน และผู้ใช้กิจการรายย่อยที่เคลื่อนไหวระหว่าง `Lan Luang`, `Ratchadamnoen` และแนวคลอง ย่านนี้ไม่ใช่ district ใหม่ที่ขับเคลื่อนด้วยคอนโด แต่เป็น quarter แบบประวัติศาสตร์ที่มีบริการครบและเดินได้ดี ซึ่ง utility ด้านการเดินทางและความหมายเชิงสัญลักษณ์สำคัญกว่าการพัฒนาแบบตึกสูง

ในเชิงอสังหาฯ fit ที่ดีที่สุดคือ stock แบบ mixed-use ที่เกาะกับมรดกเมือง ได้แก่ shophouses ห้องเช่าชั้นบน ยูนิตแนว guesthouse hospitality ระดับ budget อพาร์ตเมนต์ขนาดกะทัดรัด หน้าร้านอาหาร retail แบบ old-city และสำนักงานขนาดเล็กที่ได้ประโยชน์จากคนเดินซ้ำ Krungsri ยังสนับสนุนภาพใหญ่ที่ว่าทำเลเชื่อมกับระบบขนส่งยังคงพยุงดีมานด์ที่อยู่อาศัย ขณะที่ CBRE ยังคงเลือกมากเรื่อง pricing power ดังนั้นมูลค่าที่ defend ได้รอบ `Phanfa Leelard` จึงมาจากการอยู่ติด landmark ความเชื่อมโยงแบบ dense ของย่านเมืองเก่า และการผสมกันอย่างยั่งยืนระหว่างผู้มาเยือนกับการใช้งานท้องถิ่น มากกว่าการเป็น prime position แบบสมัยใหม่ และเพราะ stop นี้ถูกระบุชื่อซ้ำในเอกสารทางการของ `Marine Department` พร้อมมี anchor ที่เป็นที่รู้จักอย่าง `Golden Mount` จึงให้สถานะ `ok` ได้